Friday, May 22, 2015


THAYUMANAVAR'S POEMS.
பரிபூரணானந்தம்

 
சந்ததமு மெனதுசெய னினதுசெய வியானெனுந்
        தன்மைநினை யன்றி யில்லாத்
தன்மையால் வேறலேன் வேதாந்த சித்தாந்த
        சமரச சுபாவ மிதுவே
பிந்தநிலை தெளியநா னெக்குறுதி வாடிய
        வியற்கைதிரு வுளம றியுமே
யிந்நிலையி லேசற் றிருக்கவென் றான்மடமை
        யிதசத்ரு வாக வந்து
சிந்தைகும மொள்ளுதே மலமாயை கன் மந்
        திரும்புமோ தொடுவ ழக்காய்ச்
சென்மம்வரு மோவெனவும் யோசிக்கு தேமனது
        சிரத்தையெனும் வாளு முதலிப்
பந்தமற மெய்ஞ்ஞான தீரமுந் தந்தெனைப்
        பாதுகாத் தருள்செய் குலாய்
பார்க்குமிட மெங்கெமொரு நீக்கமற நிறைகின்ற
        பரிபூர ணானந் தமே.

      
O! Thou Omnipresent Being who dost fill all with Beatific Bliss! Thou being the Omnipresent Guiding Principle in all, my actions are always Thine; and because I can never live independent o Thee, I am not separate from Thee; this is the stage where the Vedanta and the Siddhanta can be understood to be identical; and to reach that high stage, Thou knowest that I have struggled hard and suffered very much. If I should try a little to fix my mind thereto, Ignorance (anava-mala)* gets hold of me again; so I am afraid that Karma, mala and maya mala will pursue me and cause my rebirths. Thou do protect me, therefore, by granting me the true knowledge with which I can surely put an end to my rebirths.
    [* Anava literally means that which is exceedingly small; the root is Anu (a synonym for soul); the soul which is a Vibhu in its real nature is called Anu in its conjunction with anava mala. Mala is called pasa also. (Vide also page 10 of Translation of Sivagnana Botham, First Edition and notes to 2nd and 7th verses)]
    பூதலய மாகின்ற மாயைமுத லென்பர்சிலர்
        பொறிபுல னடங்கு மிடமே
    பொருளென் பர்சிலர்கரணமுடி வென்பர் சிலர்குணம்
        போனவிட மென்பர் சிலபேர்
    நாதவடி வென்பர்சிலர் விந்துமய மெனபர்சி
        நட்டநடு வேயிருந்த
    நாமென்பர் சிலருருவ மாமென்பர் சிலர்கருதி
        னாடிலரு வென்பர் சிலபேர்
    பேதமற வுயிர்கெட்ட நிலயமென் றிடுவர்சிலர்
        பேசினரு னென்பர் சிலபேர்
    மின்னுமுன் னுங்கெட்ட சூனியம் தென்பர்சிலர்
        பிறவுமே மொழிவ ரிவையாற்
    பாதரச மாயமனது சஞ்சலப் படுமலாற்
        பரமசுக நிஷ்டை பெறுமோ
    பார்க்குமிட மெங்குமொரு நீக்கமற நிறைகின்ற
        பரிபூர ணாணந் தமே.
       O! Thou Omnipresent Being who dost fill all with Beatific Bliss! Some (such as the materialists) hold that the First Cause is the maya, the primordial state of the elements. Some say It is where the organs of sensation cease to work, and some, where the internal senses stop. Some call It the effectlessness of the three principles* in nature. According to some It is the form of the Sound and some assign to It the form of Pranava. † Some say that It has a form and some argue that when carefully considered. It has no form. Some assert that It is the complete cessation of the Soul's sense enjoyment and some call It the Divine Arul (Sakti or Grace). And, lastly, according to some It is the state of annihilation that has neither beginning nor end thus various other states also are assigned to It. By discussions such as the above, the mind must only be agitating like mercury, without ever seeking the Yoga of Supreme Bliss.
    [* The three principles in nature are the 3 gunas Satva, Rajas, and Tamas. † Pranava is the chief mantra (sacred word) of the Hindu Religion.]
    அந்தகா ரத்தையோ ரகமாக்கி மின்போலென்
        னறிவைச் சுர்ங்கி னவரா
    ரவ்வறிவு தானுமே பற்றினது பற்றா
        யழுந்தவுந் தலைமி திலே
    சொந்தமா யேழுதப் படித்தார் மெய்ஞ்ஞான
        சுகநிஷ்டை சேரா மலே
    சோற்றுத் துருத்தியைச் சதமெனவு முண்டுண்டு
        தூங்கவைத் தவரார் கொலோ
    தந்தைதாய் முதலான வகிலப்ர பஞ்சந்
        தனைத்தந்த தெனதா சையோ
    தன்னையே நோவனோ பிறரையே நோவனோ
        தற்கால மதைநோ வனோ    
    பந்தமா னதுதந்த வினையையே நோவனோ
        பரமார்தத மேது மறியேன்
    பார்க்குமிட மெங்குமொரு நீக்கமற நிறைகின்ற
        பரிபூர ணானந் தமே.
     O! Thou Omnipresent Being who dost fill all with Beatific Bliss! I cannot quite perceive the providential motive as to why I should have been limited and placed like lighting in the darkness of Anava mala, my mind at the same time damning itself more and more to that ignorance. I cannot know by whom I have been tempted into the belief that my body which resembles the bagpipe will last for ever; so that I have been all along indulging in the epicurean thought of simply feeding my stomach without ever trying to concentrate my mind in blissful meditation, I think it has been my desire that has brought me in contact with this Prapancha* such as my parents &c., who is blameworthy for this? Myself? Or others? Or does the fault attach to my present life? Or, shall I say to my past karma which has caused my rebirths?
    [* Prapancha is the manifested universe. It is also otherwise called as he, she and it, or as Thanu (animal bodies), Karana (senses), Buvana (worlds) and (Bhoga sensations). (Vide p. 4 of Translation of Sivagnana Bodham).]
    வாரா தெலாமொழிய வருவன மெலாமெய்த
        மனதுசா க்ஷியதா கவே
    மகுவநிலை தந்த்தும் வேதாந்த சித்தாந்த
        மரபுசம ரசமா கவே 
   பூராய மாயணர வூகது தந்ததும்
        பொய்யுடலை நிலையன் றெனப்
    போதநெறி தந்த்துஞ் சாசுவித யானந்த
        போகமே வீடென் னவே
    நீராள மாயுருக வுள்ளன்பு தந்தது
        நின்னதரு ணின்னு மின்னு
    நின்னையே துணையென்ற வென்னையே காக்கவொரு
        நினைவசற் றுண்டா கிலோ
    பாராதி யறியாத மோனமே யிடைவிடாப்
        பற்றாக நிற்க வருள்வாய்
    பார்க்குமிட மெங்குமொரு நீக்கமற நிறைகின்ற
        பரிபூர ணனந்தமே.
    O! Thou Omnipresent Being who dost fill all with Beatific Bliss! Thou hast been so much Gracious to me as to have taught me to submit myself to the inscrutable decrees of Thy providence and to be confident of all that I was not destined to never happening to me at all. It has been Thy Grace also that has helped me to know the transientness of my body and to see the absence of difference between the Vedanta and the Siddhanta. Thou hast produced in me such excessive love for the eternal Happiness that I am ever pining for the same. Placing myself entirely at Thy mercy I pray to Thee to bestow upon me the power of concentrating my thoughts always by profound meditation in Yoga where the Tatwas † from earth &c. can never act.
    [† Tatwas means the component parts in nature; they are 96 in number of which 24, five senses &c. belong to man.]
    ஆழாழி கரையின்றி நிற்கவிலை யோகொடிய
        வாலமமு தாக விலையோ
    வக்கடலின் மீதுவட வனனிற்க வில்லையோ
        வந்தரத் தகில கோடி
    தாழாம னிலைநிற்க வில்லையோ மேருவுந்
        தனுவாக வளைய விலையோ
    சப்தமே கங்களும் வச்ரதா னாணியிற்
        சஞ்சரித் திடவில் லையோ
    வாழாது வாழவே யிராமனடி யாற்சிலையு
        மடமங்கை யாக விலையோ
    மணிமந்த்ர மாதியால் வேண்டுசித் திகளுலக
        மார்க்கத்தில் வைக்க விலையோ
    பாழான வென்மனங் குவியவொரு தந்திரம்
        பண்ணுவ துனக் கருமையோ
    பார்க்குமிட மெங்குமொரு நீக்கமற நிறைகின்ற
        பரிபூர ணானந் தமே.

       
O! Thou Omnipresent Being who dost fill all with Beatific Bliss! Is it a difficult thing for Thee to devise me a contrivance to concentrate my wicked mind in meditation? No. Nothing is difficult or impossible for Thee. For instance, it is by Thy Will that with the mare like fire fixed in the centre, the Great deep stops in its limit without an embankment round it; the terrible poison* was easily taken in as food and the Meru † mountain bent into a bow. Endless worlds stop where they are in the heavens, and the seven clouds gather and move under the orders of Indra ‡ who is holding the thunder bolt. Sri Rama's foot dust turned the stone into a girl§; and in this world various powers are resorted to with success such as alchemy &c.
    [ * The allusion is to the Supreme Siva's act of saving the Devas by commanding and taking in the poison that pursued them when they churned the White Sea to get ambrosia.
    † Meru is the Himalayan Mountain which was by Siva bent and used as a bow to destroy the Asuras of Tripura.
        ‡ Indra is the King of the Devas.
        § The girl is Akalyagai the wife of Goutama. She was cursed by her husband for being led astray by Indra in his (husband's) absence. The relief was ordained to be by Rama's foot dust. Hence the allusion here.]
    ஆசைக்கொ ரளவில்லை யகிமெல் லாங்கட்டி
        யானினுங் கடல்பீ திலே
    யாணைசெல வேநினைவ ரளகேச னிகராக
        வம்பொன்மிக வைத்த பேரு
    நேசித்து ரசவாத வித்தைக் கலைந்திடுவர்
        நெடுநா ளிருந்த பேரு
    நிலையாக வேயிருனுங் நாயகற் பந்தேடி
        நெஞ்சபுண் ணாவ ரெல்லாம்
    யோசிக்கும் வேளையிற் பசிதீர வுண்பது
        முறங்குவது மாக முடியு
    முள்ளதே போதுநா னானெனக் குளறியே
        யொன்றைவிட் டொன்று பற்றிப்
    பாசக் கடற்குளே வீழாமன் மனதற்ற
        பரிசுத்த நிலையை யருள்வாய்
    பார்க்குமிட மெங்குமொரு நீக்கமற நிரைகின்ற
        பரிபூர ணானந் தேம.

 
    O! Thou Omnipresent Being who dost fill all with Beatific Bliss! There is no limit for the human desires in this world. Desirous of more power, the Rulers of land want to extend their rule over the Sea; coveting for more riches, the richest men, who are next to Kuvera,* aspire for learning the art of alchemy, seized with lust; men who have already existed too long, want to remain here more and struggle in vain for such medicaments as can give them physical strength. What is the real use of all this? I think it is nothing but to eat well and sleep well.
    O Lord! I would rest content with gifts I am ready possessed of. Grant me, now the power to concentrate my mind in mona by the help of which I can free myself from the trammels of Haughtiness and get off safe across the depth of passions.    
    [* Kuvera is the God of wealth, so called by the Hindus.]
பொருள்
வணக்கம்
    நித்தியமாய் நிர்மலமாய் நிட்களமாய் நிராமயமாய்

        நிறைவாய் நீங்காச் 
  சுத்தமுமாய்த் தூரமுமாய்ச் சமீபமுமாய்த் துரியநிறை
        சுடரா யெல்லாம்

    வைத்திருந்த தாரகமா யானந்த மயமாகி

        மனவாக் கெட்டாச்

    சித்துருவாய்நின்றவொன்றைச் சுகாரம்ப்ப்பெருவெளியைச்

        சிந்தை செய்வாம்.

 WORSHIP OF THE BRAHM.


 
14.    I think on the eternal Brahm,* the pure,
          All-bliss, All-right, in Turiya† state perceived,
         It has no form, nor all, no mundane state;
         Yet is the First Cause of all (soul and not soul)
         All It fills; why, the Ether Great it is;
         The Intelligence beyond, our thought and speech,
         To true love It reveals, to else conceals.

 
    [* God is great and subtle and Hence His name Brahm or Brahma or Brahmam or Brahman, the Lord over Trinity.
    † Vide note to 7th verse.]

 

    யாதுமன நினையுமந்த நினைவக்கு நினைவாகி

        யாதின பாலும் 
   பேதமற நின்றுயிருக் குயிராகி யன்பருக்கே
        பேரானந்தக் 
   கோதிலமு தூற்றரும்பிக் குணங்குறியொன் றறத்தன்னைக்
        கொடுத்துக் காட்டுந்

    தீதில்பரா பரமான சித்தாந்தப் பேரொளியைச்

        சிந்தை செய்வாம்.

 

15.    Again I think on the Pure Heavenly Light
        The aim of Agama‡ and Veda both;
        The Soul of Souls, the fountain head of Bliss
        For those devoted; and to these doth show
        Itself devoid of form and attribute:-
        It forms the thought of thoughts the mind is heir to.

 
    [‡ Agama is the Siddhanta Sastra giving the true meaning and end of the Vedas.]

 

    பெருவெளியா யைம்பூதம் பிறப்பிடமாய்ப் பேசாத

        பெரிய மோனம்

    வருமிடமாய் மனமாதிக் கெட்டாத பேரின்ப

        மயமாய் ஞானக்

    குருவருளாற் காட்டிடவு மனிதரைக்கோத் தறவிழுங்கிக்

        கொண்டப் பாலுந்

    தெரிவரிதாய்க்கலந்த்தெந்தப் பொருளந்தப் பொருளினையாஞ்

        சிந்தை செய்வாம்.
    
16.   On What Celestial Joy I meditate,
        Which the initiated* soul absorbs
        And flows and mixes in them still unknown;
        Which is beyond our thought, beyond our speech;
        And which the mona only can lead to;
        The Akas‡ whence the five elements evolve.
    [* Purified or sanctified by the Satguru (Divine Teacher)
     ‡ Vide note to the 2nd verse supra.]
    
    இகபரமு முயிர்க்குயிரை யானெனதற்ற வருறவை 

        யெந்த நாளுஞ் 
    சுகபரிபூ ரணமான நிராலம்ப கோசரத்தைத்
        துரிய வாழ்வை

    யகமகிழ வருந்தேனை முக்கனியைக் கற்கண்டை

        யமிர்தை நாடி

    மொருமொகென விருவிழிநீர் முத்திறைப்பக் கரமலர்கள்

        முகிழ்த்து நிற்பாம்.

17.   Let me think on and worship with my hands
        And my tears of joy pouring forth in drops
        Let me so worship the All-filling Bliss
        Enjoyed in Turiya; the Nectar sweet
        As honey soaked in sugar candy, fruits. §
        It is the life of life on Heaven and Earth
        And friend to the redeemed from 'me' and 'mine'.
    [§ The reference is to the three principal fruits mango, plantain and jack-fruit. These three fruits are held by the Hindus to be the most-delicious three.]

 

    சாதிகுலம் பிறப்பிறப்புப் பந்தமுத்தி யருவுருவத்

        தன்மை நாமம்    
    மேதுமின்றி யெப்பொருட்கு மெவ்விட்த்தும் பிரிவறநின்

        றியக்கஞ் செய்யுஞ்

    சோதியைமாத் தூவெளியை மனதவிழ நிறைவான

        துரிய வாழ்வைத் 
    தீதில்பர மாம்பொருளைத திருவருளே நிறைவாகச் 
        சிந்தை செய்வாம்.

18.  Om Brahm Supreme The Pure Celestial Light
        Let me by its Divine Grace meditate:
        Because with joy It fills the Mukta's mind
        In Turiya state; and to all it stands
        Non-dualistic ||; for it has no form
        Nor name, nor caste, nor death, nor Hell;
        Nor lineage It has; nor Heaven nor Hell;
        Nor without form It is; In all things, hence,
        Does It reside and does it all things guide.

 
    [|| Non-dualistic is synonymous with advaita relation (Vide note to the 3rd verse.)]

 
    இந்திரசா லங்கனவு கானலினீ ரெனவுலக
        மெமக்குத் தோன்றச்

    சந்ததமுஞ் சிற்பரத்தா லழியாத தற்பரத்தைச்

        சார்ந்து வாழ்க

    புத்திமகி ழுறநாளுந் தடையறவா னந்தவெள்ளம்

        பொலிக வென்றே

    வந்தருளுங் குருமெளனி மலர்த்தாளை யநுதினமும்

        வழுத்தல் செய்வாம்.

 
19.  My Mouna Guru* I adore, and praise
        His lotus-like feet with undying love;        
        For, his initiative† sign and grace
        Has flooded my mind with beatitude;
        Has pinned my thoughts to the Eternal Lord
        And on Him to depend taught me so well
        That this world to me is, thence, but a dream
        Or is a juggling or mirage lake.

 
    [* Mouna Guru a descendant from the Saint Thirumular is our Thayumanavar's Spiritual Teacher.
Initiation is the Guru's purifying touch with his sacred hand or foot on the worthy disciple's head enlightening and benefitting him (disciple) for Moksha.]    

 
    பொருளாகக் கண்டபொரு னெவைக்குமுதற் பொருளாகிப்
        போதமாகித் 
    தெருளா கிக் கருதுமன்பர் மிடிதீரப் பருகவந்த
        செருந்தே னாகி

    யருளானொர்க் ககம்புறமென் றுன்னாத பூரணவா

        னந்த மாகி

    யிருடீர விளங்குபொரு ளியாதந்தப் பொருளினையா

        மிறைஞ்சி நிற்பாம்.
    
20.    I worship The Light which our darkness drives;    
        As Sat‡ It is the causeless cause of all;
        As Chit It marks the goal for devotees;
        As Ananda It plunges them in Bliss.

 
    [‡ Vide end of 1st verse.]

 
    அருமறையின் சிரப்பொருளாய் விண்ணவர்மா முனிவர்சித்த
        ராதி யானோர்

    தெரிவரிய பூரணமாய்க் காரணங்கற் பனைகடந்த

        செல்வ மாகிக்

    கருதரிய மலரின் மண மெள்ளிலெண்ணெ யுடலுயிர்

        கலந்தெந் நாளுந்

    துரியநடு வூடிருந்த பெரியபொரு ளியாததனைத்

        தொழுகல் செய்வாம்.

21.   I worship The Great Brahm that gills in all,
        And yet to Devas, Rishis, Siddhas § hid;
        The Subtle It is and all things pervades
        As body's life, seed's oil, or flower's smell
        The Brahm in Turiyapada,* hence, It is,
        And the Supreme End of the Vedas rare,
        Nay, the eternal Sat beyond compare.

 
    [* Turiyapada is the Blissful Fourth State of the Supreme Brahm or Sivam as distinct from that of Brahma, Vishnu and Rudra respectively.]

    விண்ணாதி பூதமெல்லாந் தன்னகத்தி லடக்கிவெறு

        வெளியாய் ஞானக்

    கண்ணாரக் கண்டவன்பர் கண்ணூடே யானந்தக்

        கடலாய் வேறொன் 

    றெண்ணாத படிக்கிரங்கித் தானாக் செய்தருளு

        மிறையே யுன்றன்

    தண்ணாருஞ் சாந்தவரு டனைநினைந்து கரமலர்க

        டலைமேற் கொள்வாம்.

22.   O! Merciful Lord, praise be to Thy Love
        That to the matured souls the Gnanam† yields!
        Thy own Love it is that confines their mind
        And, when they know Thee, drown them in deep Bliss.
        O Thou Bright Akas, with my heaved up hands
        I worship Thee. Thou dost keep and control
        The elements five, ether and the whole.
    [† Gnanam means knowledge, Intelligence or Wisdom.]

 
    விண்ணிறைந்த வெளியாயென் மனவெளியிற் கலந்தறிவாம்
        வெளியி னூடுந்

    தண்ணிறைந்த பேரமுதாய்ச் சதானந்த மானபெருந்

        தகையே நின்பா

    லுண்ணிறைந்த பேரன்பா லுள்ளுருகி மொழிகுளறி

        யுவகை யாகிக்

    கண்ணிறைந்த புனலுகுப்பக்கரமுகிழ்ப்ப நின்னருளைக்

        கருத்தில் வைப்பாம்.

 23.  O! The Great Akas where the ether‡ rests!
        O! Thou, The Grand Eternal Bliss, that dost
        Flow and fill as sweet as Ambrosia
        Alike my mind § and my intelligence!
        In love surpassing I esteem Thy Grace,
        Devoting my mind, my tongue and my act –
        To wit – my tongue to blab, my mind to melt,
        My tears of joy to pour down as I left.

 
    [§ Mind here means manas representing the 4 Andhakaranams (internal senses).]

வேறு
(METRE DIFFERENT)

 
    ஆதியந்தங் காட்டாத முதலா யெம்மை
        யடிமைக்கா வளர்த்தெடுத்த வன்னை போல
    நீதிபெருங் குருவாகி மனவாக் கெட்டா
        நிச்சயமாய்ச் சொச்சமதாய் நிமல மாகி
    வாதமிடுஞ் சமயநெறிக் கரியதாகி 
        பெளனத்தோர் பால்வெளியாய் வயங்கா நின்ற
    சோதியையென் னுயிர்த்துணையை நாடிக் கண்ணீர்
        சொரியவிருகரங் குவித்துத் தொழுதல் செய்வாம்

 
24.  I worship the Eternal Light Supreme,    
        The Truth that can be neither said nor thought;
        Nor He has ties nor blemish nor decay;
        Nor can the bigoted schools ever know Him;
        Let me adore Him with tears of joy
        For He is our life-guard and does protect    
        With motherly love and appears to us
        As Satguru* is mona † when we are.

 
    [* Satguru means the Divine Teacher.
     † Vide note to 2nd verse for 'Mona.']

 
    அகரவுயி ரெழுத்தனைத்து மாகி வேறா
        யமர்ந்தென லகிலாண்ட மனைத்து மாகிப்
    பகர்வனவெல் லாமாகி யல்ல தாகிப்
        பரமாகிச் சொல்லரிய பான்மை யாகித்
    துகளறுசங் கற்பலிகற் பங்க யெல்லாந்
        தோயாத வறிவாகிச் சுத்த மாகி
    நிகரில்பசு பதியான பொருளை நாடி
        கெட்டுயிர்த்துப் பேரன்பா னினைதல் செய்வாம்.

 
25.  Though letters, consonants, if joined to 'a'
        Can only sound and otherwise are mute,
        Yet they are not by nature, birth, the same;
        So Pasupathi The Beneficent Lord
        Is the Guide of all things and yet not all;
        With nor likes nor dislikes He does His act;
        The Maha Chaitanyam ‡ in form He is;
        By Himself He stands not describable;
        Lo! Then, on Him with love I meditate.
    [‡ Maha = great; Chaitanyam = Intelligence.
        (Pasu= soul with pasa; pathi = Lord) = The Lord of souls.
        c. f. "of letters, the letter 'a' I am. Having pervaded "the whole universe with a portion of myself, I exist" – Gita. c. f. also the first verse of the sacred Kural:-
       
      "அகர முதலவெழுத் தெல்லா மாதிபகவன் முதற்றே யுலகு"

    (just as 'a' heads all letters and helps them to sound, so the Supreme Brahm is the ruler of the universe). c f. 8th verse.]